Zygmunt Karpiński

Zygmunt Karpiński (24 marca 1892 - 2 lutego 1981) był polskim ekonomistą, bankierem i historykiem, uczestnikiem powstania wielkopolskiego. Urodził się w Gnieźnie, gdzie uczęszczał do Królewskiego Gimnazjum i działał w tajnym kole samokształceniowym. Studiował w Strasburgu, Monachium i Berlinie, a doktorat ekonomii uzyskał na Uniwersytecie Goethego we Frankfurcie. Po studiach pracował w niemieckim banku Disconto-Gesellschaft. W 1918 roku wrócił do Gniezna, wstąpił do szeregów powstańczych i jako członek Rady Robotniczo-Żołnierskiej uczestniczył w życiu miasta.

Po przeniesieniu się do Warszawy objął stanowisko w Polskiej Krajowej Kasie Pożyczkowej. Pracował przy ujednolicaniu pieniądza w Polsce, a następnie pełnił funkcje w Banku Polskim. W 1939 roku otrzymał zadanie dysponowania zapasami złota banku i uczestniczył w działaniach związanych z ich ewakuacją. Po wojnie reprezentował Polskę na konferencjach finansowych, a po powrocie do kraju został dyrektorem i członkiem zarządu Narodowego Banku Polskiego. Po 1951 roku przeszedł na emeryturę, pozostając doradcą prezesa NBP. Zmarł w Warszawie. Był autorem publikacji o polityce pieniężnej, bankowości i losach polskiego złota.

Na podstawie artykułu „Zygmunt Karpiński” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.