Piotr Gembicki

Piotr Gembicki herbu Nałęcz urodził się 10 października 1585 roku w Gnieźnie, a zmarł 14 lipca 1657 roku w Raciborzu. Studiował m.in. w Poznaniu, Krakowie, Rzymie, Würzburgu, Perugii i Bolonii. Święcenia kapłańskie przyjął w Krakowie w 1614 roku. Był kanonikiem włocławskim, gnieźnieńskim i krakowskim, a następnie sekretarzem Zygmunta III Wazy. W 1635 roku został biskupem przemyskim i podkanclerzym koronnym, zaś trzy lata później objął urząd kanclerza wielkiego koronnego.

W 1642 roku został powołany na biskupa krakowskiego, a uroczysty ingres do katedry wawelskiej odbył w maju 1643 roku. Zwołał synod diecezjalny, zlecił opracowanie statutów dla kapituły krakowskiej oraz wspierał duchowieństwo i zgromadzenia zakonne. Z jego fundacji katedra wawelska otrzymała m.in. ołtarz, monstrancję i kielichy. W 1648 roku był elektorem Jana II Kazimierza Wazy z województwa krakowskiego. W 1651 roku zorganizował wyprawę wojsk przeciw powstaniu chłopskiemu na Podhalu. Został pochowany w prezbiterium katedry wawelskiej.

Na podstawie artykułu „Piotr Gembicki” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.