Marcin

Marcin, znany także jako Martinus, był duchownym katolickim, prezbiterem i arcybiskupem gnieźnieńskim na początku XII wieku. Jest zaliczany do osób związanych z Gnieznem. Po raz pierwszy wspomniał o nim Gall Anonim, opisując jego rolę mediatora w konflikcie księcia Władysława I Hermana z synami, Zbigniewem i Bolesławem III Krzywoustym, około 1099 lub 1100 roku.

W 1102 roku Marcin przewodniczył uroczystościom pogrzebowym Władysława w Płocku. Doprowadził do zakończenia wojny domowej i pojednania Bolesława ze Zbigniewem. Przyjmował legata papieskiego Gwalona, biskupa Beauvais, który około 1103 roku przewodniczył synodowi składającemu z urzędu dwóch biskupów. Około 1112 roku Gall Anonim zadedykował Marcinowi swoją kronikę. Za rok jego śmierci podaje się najczęściej 1118, jednak dokładna data nie jest znana. Część badaczy wskazuje, że Marcin mógł żyć po 1124 roku, a inni dopuszczają, że między nim a Jakubem ze Żnina urząd arcybiskupa sprawował nieznany metropolita.

Na podstawie artykułu „Marcin (arcybiskup gnieźnieński)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.