Ludwik Patalas

Ludwik Patalas urodził się 4 sierpnia 1897 roku w Gnieźnie. Ukończył szkołę ludową oraz szkołę rzemieślniczą w Kilonii. W 1916 roku został wcielony do armii Cesarstwa Niemieckiego i walczył na froncie zachodnim. Po szkoleniu lotniczym służył jako pilot. W 1919 roku wstąpił do Wojska Polskiego i otrzymał przydział do stacji lotniczej Poznań-Ławica.

Od 1920 roku służył w 2 Wielkopolskiej eskadrze lotniczej, później przemianowanej na 13 eskadrę myśliwską. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej, w tym w Bitwie Warszawskiej. Po zakończeniu działań wojennych służył w kolejnych jednostkach lotniczych, a w 1923 roku został przydzielony do lotnictwa morskiego. Zginął 6 października 1923 roku w katastrofie łodzi latającej nad Zatoką Pucką. Został pochowany na cmentarzu garnizonowym w Poznaniu. Otrzymał Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari, dwukrotnie Krzyż Walecznych oraz włoską Odznakę Pilota. Polową Odznakę Pilota przyznano mu pośmiertnie.

Na podstawie artykułu „Ludwik Patalas” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.