Łucjan Kamieński

Łucjan Kamieński był polskim muzykologiem i kompozytorem, urodzonym 7 stycznia 1885 roku w Gnieźnie. Po ukończeniu gimnazjum we Wrocławiu studiował kompozycję i muzykologię w Berlinie, gdzie w 1910 roku uzyskał doktorat. Pracował jako redaktor działu muzycznego w Królewcu, a następnie w Poznaniu jako dyrygent i wicedyrektor Akademii Muzycznej. Od 1922 roku kierował katedrą muzykologii Uniwersytetu Poznańskiego, a w latach 1938-1939 był dziekanem Wydziału Humanistycznego.

W 1928 roku zorganizował Polskie Towarzystwo Muzykologiczne, a dwa lata później założył w Poznaniu archiwum fonograficzne. Zgromadzono w nim około 4 tysięcy nagrań, które zaginęły podczas wojny; zachowały się transkrypcje części pieśni kaszubskich. W 1939 roku został aresztowany przez gestapo, a podczas okupacji pracował jako archiwista w Bibliotece im. Raczyńskich. Po wojnie uczył w Państwowej Średniej Szkole Muzycznej w Toruniu. Tworzył utwory wokalne, instrumentalne i sceniczne, w tym operę komiczną „Damy i huzary”. Zmarł w 1964 roku w Toruniu, gdzie został pochowany na Cmentarzu św. Jerzego.

Na podstawie artykułu „Łucjan Kamieński” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.