Kazimierz Kowalski
Członek personelu wojskowego
- Urodzony
- 1 marca 1899, Gniezno
- Zmarł
- 10 października 1973, Poznań
- Zawód
- członek personelu wojskowego
Kazimierz Kowalski (1 marca 1899 - 10 października 1973) był oficerem Wojska Polskiego, powstańcem śląskim i społecznikiem. Urodził się w Gnieźnie w rodzinie Stanisława i Eleonory z Miłowskich. Ukończył siedem klas szkoły powszechnej, a następnie kształcił się jako praktykant ślusarski. W 1917 roku został powołany do armii niemieckiej. Ranny na froncie francuskim, trafił do lazaretu, a później do niewoli. W lutym 1918 roku wstąpił jako ochotnik do Armii Polskiej we Francji, służąc w 3. i 12. pułku.
Po powrocie do kraju został zdemobilizowany w czerwcu 1920 roku, a następnie wziął udział w powstaniu śląskim. Pracował w firmach w Poznaniu. W 1939 roku został powołany do Wojska Polskiego i uczestniczył w obronie Warszawy, Lublina i Chełma, gdzie dostał się do niewoli sowieckiej, a później niemieckiej. Zwolniono go w 1940 roku z powodu choroby. W czasie okupacji pracował w Poznaniu, a po wojnie w latach 1945-1947 w W.P.C.Z. Otrzymał między innymi Order Odrodzenia Polski V klasy, Medal Niepodległości i Śląski Krzyż Powstańczy. Zmarł w Poznaniu.
Na podstawie artykułu „Kazimierz Kowalski (powstaniec śląski)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.