Jan Lipski

Jan Lipski herbu Łada urodził się w 1589 roku w Lipiu. Był synem Wawrzyńca Lipskiego i Anny z Plichtów. Kształcił się w kolegium jezuitów w Kaliszu oraz we Włoszech, gdzie studiował teologię i prawo. Po powrocie do kraju w 1616 roku przyjął święcenia kapłańskie. Pełnił funkcje sekretarza królewskiego i referendarza koronnego, a także uzyskiwał godności kościelne. Był między innymi kantorem włocławskim, kanonikiem łęczyckim i sandomierskim oraz prepozytem krakowskim i płockim.

W 1636 roku został biskupem chełmińskim i pomezańskim, a dwa lata później arcybiskupem gnieźnieńskim i prymasem Polski. W diecezji chełmińskiej podejmował działania administracyjne i wspierał jezuitów. Jako prymas zreformował zarząd dóbr arcybiskupstwa, odnowił zamek w Łowiczu i rezydencję w Warszawie oraz zbudował pałac w Łyszkowicach. Uczestniczył także w misjach dyplomatycznych, między innymi do Wiednia. Zmarł w 1641 roku w Łyszkowicach, a pochowano go w kolegiacie w Łowiczu.

Na podstawie artykułu „Jan Lipski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.