Jan Łaski

Jan Łaski herbu Korab urodził się w 1499 roku w Łasku, a zmarł 8 stycznia 1560 roku w Pińczowie. Był humanistą, pisarzem, tłumaczem, dyplomatą i duchownym. Początkowo pełnił funkcje w Kościele katolickim, m.in. proboszcza gnieźnieńskiego i łęczyckiego, kustosza płockiego oraz kanonika krakowskiego. Od 1521 roku był sekretarzem króla Zygmunta I Starego. Studiował w Wiedniu, Bolonii i Padwie, a podczas pobytu w Bazylei poznał Erazma z Rotterdamu.

W 1540 roku wystąpił z Kościoła katolickiego i poślubił Barbarę. Następnie działał jako pastor ewangelicki we Fryzji i Anglii, gdzie organizował zbory protestanckie i pisał teksty teologiczne. Do Polski wrócił w 1556 roku i osiadł w Pińczowie, skąd kierował polskimi reformowanymi. Reorganizował zbory małopolskie, wprowadzał strukturę synodalno-prezbiterialną i rozwijał szkołę ewangelicką. Prawdopodobnie uczestniczył w tłumaczeniu Biblii brzeskiej, wydanej w 1563 roku, po jego śmierci.

Na podstawie artykułu „Jan Łaski (1499–1560)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.