Jadwiga Koczocik-Przedpelska

Jadwiga Koczocik-Przedpelska (27 września 1920 - 1 lutego 2023) była polską patofizjolożką, urodzoną w Gnieźnie. Studiowała medycynę na Uniwersytecie Poznańskim, a studia ukończyła w 1950 roku na Akademii Medycznej w Poznaniu. W czasie wojny działała w Narodowej Organizacji Wojskowej i Armii Krajowej jako sanitariuszka i łączniczka. W Przeworsku współorganizowała szpital przyfrontowy i prowadziła szkolenia sanitarne. Była więziona przez Urząd Bezpieczeństwa, a następnie zesłana do łagru w Stalinogorsku. Do Polski wróciła we wrześniu 1945 roku.

Pracowała na Uniwersytecie Poznańskim i Akademii Medycznej w Poznaniu. W latach 1969-1990 kierowała Zakładem Patofizjologii Narządów Ruchu. Jej badania obejmowały fizjologię stosowaną, patofizjologię narządów ruchu i elektrofizjologię. Zajmowała się między innymi diagnostyką spastyczności, osteoporozą, neuropatią cukrzycową oraz zastosowaniem testów elektrofizjologicznych w ortopedii i rehabilitacji. Przygotowała 165 publikacji naukowych i dwie książki, w tym wspomnienia „Marzenia i spełnienia”, wydane w 2000 roku. Otrzymała między innymi Krzyż Armii Krajowej i Medal Komisji Edukacji Narodowej. Była honorową obywatelką Przeworska.

Na podstawie artykułu „Jadwiga Koczocik-Przedpelska” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.