Henryk Lesiński

Henryk Michał Lesiński, historyk, archiwista i mediewista, urodził się 25 listopada 1923 roku w Gnieźnie, a zmarł 7 sierpnia 1994 roku w Szczecinie. Ukończył Gimnazjum i Liceum im. Bolesława Chrobrego w Gnieźnie, gdzie w 1948 roku zdał maturę. W 1952 roku ukończył studia na Wydziale Filozoficzno-Historycznym Uniwersytetu Poznańskiego. Tytuł profesora nauk humanistycznych otrzymał w 1985 roku.

Pracował w szczecińskim oddziale Zakładu Historii Instytutu Historii Polskiej Akademii Nauk, a w latach 1956-1969 był dyrektorem Archiwum Państwowego w Szczecinie. Współtworzył Szczecińskie Towarzystwo Naukowe i przewodniczył jego Wydziałowi I Nauk Humanistycznych. Redagował i wydawał czasopismo „Szczecin” oraz „Przegląd Zachodniopomorski”, a także kierował szczecińskim oddziałem Polskiego Towarzystwa Historycznego. W latach 1969-1981 był rektorem Wyższej Szkoły Nauczycielskiej w Szczecinie. Uczestniczył w organizacji Uniwersytetu Szczecińskiego, później był dziekanem Wydziału Humanistycznego oraz twórcą i dyrektorem Instytutu Historii tej uczelni. Doprowadził do restauracji zamku von Ostenów w Płotach, gdzie umieszczono filię szczecińskiego archiwum.

Na podstawie artykułu „Henryk Lesiński” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.