Edmund Wengerek

Edmund Wengerek, polski prawnik i wykładowca akademicki, urodził się 11 lipca 1913 roku w Gnieźnie, a zmarł 9 maja 1978 roku w Poznaniu. Pochodził z gnieźnieńskiej rodziny kupieckiej. Ukończył Gimnazjum im. Bolesława Chrobrego w Gnieźnie, gdzie zdał maturę w 1930 roku, a w 1934 roku ukończył studia na Uniwersytecie Poznańskim. W latach 1938-1939 był sędzią sądów powiatowych we Wrześni, Mogilnie i Strzelnie. Podczas okupacji niemieckiej działał pod pseudonimem Kazimierz Nowak w Wielkopolskiej Organizacji Wojskowej. Po wojnie, w latach 1946-1951, był sędzią Sądu Okręgowego w Gnieźnie.

W drugiej połowie lat 50. kierował Katedrą Postępowania Cywilnego UMCS w Lublinie. Od 1961 roku kierował taką katedrą na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, a od 1963 roku był prodziekanem Wydziału Prawa i Administracji tej uczelni. W 1968 roku otrzymał tytuł profesora zwyczajnego. Był członkiem Komisji Nauk Prawnych PAN oraz Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk. Inicjował utworzenie Towarzystwa Miłośników Gniezna w 1945 roku. Publikował prace dotyczące postępowania cywilnego, w tym „Postępowanie egzekucyjne w sprawach cywilnych” i „Koncentrację materiału procesowego w postępowaniu cywilnym”. Został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Na podstawie artykułu „Edmund Wengerek” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.