Bolesław Kaczmarek

Bolesław Jan Kaczmarek, urodzony 28 stycznia 1917 roku w Gnieźnie, był podpułkownikiem pilotem i oficerem Polskich Sił Powietrznych. W Gnieźnie ukończył szkołę powszechną i gimnazjum, a w 1937 roku zdał maturę. Następnie rozpoczął naukę w Szkole Podchorążych Lotnictwa, którą ukończył ze specjalnością pilota myśliwskiego. We wrześniu 1939 roku został mianowany podporucznikiem.

Po ewakuacji przez Rumunię i Bejrut dotarł do Francji, a po jej upadku do Wielkiej Brytanii. Służył w kilku polskich dywizjonach myśliwskich, w tym w dywizjonach 306, 302, 316 i 317. W marcu 1945 roku objął dowództwo dywizjonu 302, które sprawował do sierpnia. W czasie służby wykonał 380 lotów, w tym 91 bojowych. Po wojnie pozostał na emigracji i podjął służbę w Pakistańskich Siłach Powietrznych. Zginął 25 października 1951 roku podczas lotu szkoleniowego w Karaczi. Otrzymał między innymi Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari, Krzyż Walecznych oraz Distinguished Flying Cross.

Na podstawie artykułu „Bolesław Kaczmarek” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.