Wystąpienie: Barbara Bartuś

Dziękuję.

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! 22 października 1978 r. podczas uroczystej mszy św. inaugurującej pontyfikat Jan Paweł II wezwał świat: "Nie lękajcie się, otwórzcie, otwórzcie na oścież drzwi Chrystusowi". Niespełna 8 miesięcy później, 2 czerwca 1979 r., podczas pierwszej pielgrzymki do ojczyzny, na placu Zwycięstwa w Warszawie wołał: Niech stąpi Duch Twój i odnowi oblicze ziemi. Tej ziemi". Przypomnijmy sobie te słowa. Przypomnijmy sobie atmosferę z tamtych dni, z tamtego okresu. Te słowa budziły w Polakach nadzieję i ducha wolności, który znalazł swój wyraz w powstaniu "Solidarności" i drodze do odzyskania niepodległości. Jan Paweł II przypominał nam jednak nie tylko to, jak walczyć o wolność, lecz także to, jak ją rozumieć. Uczył, że człowieka nie można w pełni zrozumieć bez Chrystusa, a wolność nie oznacza odrzucenia prawdy i odpowiedzialności. Zobowiązuje nas do poszanowania godności każdego człowieka i obrony życia.

Dziś, gdy podważane są wartości chrześcijańskie, zagrożona jest cywilizacja życia, a wychowanie młodego pokolenia traci należne mu miejsce, musimy zapytać: Co zrobiliśmy z dziedzictwem św. Jana Pawła II? Co pozostało z nauczania papieża, który przecież przemawiał (Dzwonek) również tutaj, w polskim Sejmie? Nie wystarczy powoływać się na Jana Pawła II. Trzeba jeszcze mieć odwagę bronić wartości, których nauczał. Bo wolność, która odrzuca prawdę, a godność człowieka oddziela od szacunku do życia, odchodzi od fundamentów, na których budowaliśmy niepodległą Polskę. Dziękuję bardzo. (Oklaski)