Wystąpienie: Marcin Józefaciuk

Stanowisko

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Popieram dalsze prace nad rozpatrywanym projektem ustawy. Polskie firmy potrzebują przewidywalnych zasad inwestowania. Uproszczenie rozliczeń, wydłużenie czasu obowiązywania decyzji o wsparciu do maksymalnie 12 lat i zapewnienie ciągłości systemu po zakończeniu funkcjonowania specjalnych stref ekonomicznych jest uzasadnione. Natomiast ulga podatkowa jest pomocą publiczną. Musimy wiedzieć, co dzięki niej zyskują pracownicy i mieszkańcy.

W projekcie ustawy znosi się obowiązek tworzenia nowych etatów w przypadku określonych inwestycji w roboty przemysłowe. To może być racjonalne. Robotyzacja może ograniczać ciężką i niebezpieczną pracę, zwiększać wydajność i pomagać utrzymać produkcję w Polsce. Pracownik musi jednak wiedzieć, jakie będzie jego miejsce w zakładzie po modernizacji. Potrzebuje szkoleń finansowanych przez pracodawcę w czasie pracy i możliwości wykorzystania nowych kwalifikacji. Dotyczy to szczególnie osób po 50. roku życia, którym trudniej jest znaleźć nowe zatrudnienie. Obowiązek utrzymania zatrudnienia powinien iść w parze z przygotowaniem ludzi do pracy z wykorzystaniem nowej technologii.

Jako nauczyciel oczekuję konkretnej współpracy z technikami i szkołami branżowymi: płatnych staży, dostępu uczniów do nowoczesnych urządzeń oraz szkoleń nauczycieli zawodu. Taką współpracę trzeba oceniać po jej rezultatach.

Największe zastrzeżenie mam do oceny skutków regulacji. Rząd nie przewiduje ewaluacji ustawy. Samo liczenie beneficjentów i wartości udzielonej pomocy nie pokaże trwałości zatrudnienia, wysokości płac ani tego, czy inwestycje docierają do słabszych gospodarczo miejscowości.

Wydłużenie czasu obowiązywania decyzji nie zwiększa formalnego limitu pomocy, ale może zwiększyć faktyczne wykorzystanie ulg. Rząd powinien przedstawić wyliczenia i sposób oceny korzyści społecznych. Jako poseł niezrzeszony będę oczekiwał w komisji konkretnych rozwiązań dotyczących szkoleń, współpracy ze szkołami i oceny efektów wsparcia.